انجمن بی تاوان آذربایجان غربی

اطلاع رسانی از آسیب های ناشی از تروریسم

انجمن بی تاوان آذربایجان غربی

اطلاع رسانی از آسیب های ناشی از تروریسم

آیا عبدالله اوجالان در کودتای نافرجام ترکیه به قتل رسیده است؟

سرویس بین المل انجمن بی تاوان آذربایجان غربی : پس از کودتای نافرجام در ترکیه اخبار ضد و نقیض از زنده بودن عبدالله اوجالان رهبر زندانی پ ک ک به گوش می رسد.

آیا عبدالله اوجالان در کودتای نافرجام ترکیه به قتل رسیده است؟

رسانه های ترکیه مدعی شده اند، طبق اعترافات فرماندهان بازداشت شده کودتا، قرار بوده که کودتاچیان با حمله به زندان امرالی عبدالله اوجالان رهبر کردهای ترکیه را به قتل برسانند!
در تحقیقات صورت گرفته و بازجویی های انجام شده از ۱۲ سرهنگ دستگیر شده در ارتباط با کودتا قرار بود نظامیان وابسته به کودتا از ساحل “زیتون بورنی” استانبول به همراه تجهیزات کامل نظامی با کشتی به جزیره امرالی منتقل شوند. در همین راستا ریاست پلیس ترکیه دستور اتخاذ تدابیر شدید امنیتی در جزیره امرالی و همچنین حفاظت از جان نمایندگان حزب دموکراتیک خلق ها را به تمام مراکز پلیس ترکیه ابلاغ کرده است.
اکنون عدم ملاقات بستگان اوجالان و یا وکلای وی اذهان عمومی را تشویش نموده و زنده بودن اوجالان را به چالشی مهم در مناطق کردنشین ترکیه به ویژه گروه تروریستی پ ک ک تبدیل کرده است.
شرایط بحران زده در کشور ترکیه هم اکنون همسو با منافع گروه تروریستی پ ک ک شده ،و موضوع احتمالی قتل اوجالان بهانه ای برای گروه تروریستی شده تا  فعالیت های  تبلیغی گروه در سطح جوامع ببین الملی  را گسترش دهد.
جمیل بایک رئیس شورای رهبری پ ک ک در مصاحبه با شبکه مد نوچه درباره اظهارات وزیر دادگستری ترکیه که مدعی شده حال عبدالله اوجالان خوب است اذعان داشت:”البته که وزیر دادگستری اینگونه خواهد گفت اما قرار نیست کسی فریب بخورد .اوجالان با مخاطرات جدی روبروست و ما مصرانه پیگیر وضعیت وی هستیم”
تکذیب خبر وزیر دادگستری مبنی بر زنده بودن اوجالان از سوی جمیل بایک کاملا مشهود و ملموس است که قتل اوجالان بیشتر به نفع گروه بوده تا زنده بودن اوجالان؟

جمیل بایک همچنین با هشدار جدی اعلام نموده ،در صورت قتل عبدالله اوجالان ما جنگ را به صورت رادیکالی به تمام نقاط ترکیه خواهیم کشاند و این جنگ هیچ وقت خاتمه ای نخواهد داشت .

اکنون چرا دولتمردان ترکیه اجازه ملاقات و یا حتی تماس تلفنی با اوجالان را نمی دهند سوالی است که در آینده می تواند اتفاقات بزرگی در تاریخ کشور ترکیه رقم بزند.

پژاک و تفرقه گرایی در جامعه کُردی ایران

نجمن بی تاوان آذربایجان غربی: گروه تروریتسی پژاک با سوءاستفاده از بحران های اجتماعی و هر گونه خلع و کم و کاستی در جامعه ،با موضع گیری بی اساس خودنمایی می کند، این رفتار پژاک به مثابه میکروب های هستند که در محیط های آلوده رشد و تکثیر می شوند.

پژاک و تفرقه گرایی در جامعه کُردی ایران

پژاک سیزدهمین سال خود را سپری می نماید، ولی تا کنون نتوانست در میان کُردها از مقبولیت و مشروعیت قاونی برخوردار شود.پژاک در سال های اولیه تاسیس حزب ،حملات نظامی و تحرکات تروریستی بسیاری بر علیه نظام جمهوری اسلامی ایران کرد و با این تفکر  که به این شکل  می تواند درمیان کردهای جامعه ایرانی از محبوبیت بسزایی برخوردار شود ، ولی کردها ایرانی این رفتار خشونت آمیز پژاک را بر نتافته و با واکنش جدی از سوی جامعه کُردی ایران روبه رو شد.

پژاک پس از ناکامی در عرصه نظامی با تغییر رویکرد و استراتژی تصمیم گرفت در عرصه سیاسی فعالیت نماید. هر چند ناکامی های بسیاری در عرصه سیاست را نیز تجربه کرد ولی هم اکنون به فعالیت های بی خردانه ای خود در این عرصه ادامه می دهد.

تفرقه گرایی از پارامترهای سیاسی پژاک محسوب می گردد، پژاک با نگرش تفرقه گرایی خود در جامعه کُردی ایران  اعلام می کند :”  هر کردی که به این این نظام وفادار باشد اعم از بسیج و سپاه و کارمند ومعلم دکتر ومهندس …جاش و مزدور بوده! ؟ و گاهی مردم را تهدید  و حتی  در برخی از موارد انان را به قتل می رساند …

پژاک بدون آگاهی و بینش از شرایط اجتماعی کردهای ایران در کوه های قندیل سیاست های خود را تدوین می نماید و چون سیاستگذاری گروه بدون آگاهی و بینش می باشد با شکست و ناکامی مواجه می شود.

یکی از شاخص ترین سیاستهای pjak تفرقه اندازی و بدبین کردن کُردها  نسبت به نظام جمهوری اسلامی ایران است ، تا  از آب گل الود ماهی بگیرد ، بر همین اساس  با بکارگیری ترفندی  کردهای شاغل در ارکان های دولتی و نظامی را تخریب و آنان را دشمن  کُردها معرفی می کند. و آنان را با کلمات مانند چاش ، مزدور،خودفروش  و خائن  …وصف می کنند اما این کلمات در ایران و بخصوص در میان کردها مفهومی  و معنایی ندارد  و اساسا در جامعه ما پوچ و واهی هستند ،و وصف دادن این کلمات به کردها ی ایران نشانه عدم شناخت و آگاهی  از جامعه ایران بوده   یک سیاست تقلیدی  بجا مانده از زمان صدام حسین می باشد

در ایران و بخصوص در شمال غرب کشور” سپاه بدون کردها،و کردها بدون سپاه “معنایی ندارد زیرا سپاه و بسیج دو نهادی هسستند که اکثر کردها در ان مشارکت دارند و ان هم با اراده ازادشان نه مانند pjak که بازور بچه های را از خانواده جدا و به عضویت گروه در آورند .

سپاه و بسیج دو نهادی هستند که اکثر کردها در آن به خدمت وحراست از زندگی ، آینده و جامعه مشغول هستند.  جدا گرفتن کردها از سپاه و بسیج کاری غیر ممکن و ناباورانه است . اگر امروزه ما می گوییم که سیاست pjakبر اب افتاد همان حاصل فعالیتها مردم کرد در منطقه بود وبه همین سبب دشمنی pjakبا مردم کرد در منطقه قابل فهم است زیرا اگر گروهک دیگر همانند سابق توان  نفوذ در بنیان خانواده های کُرد را ندارد و با جوسازی و تفرقه افکنی علیه برخی از کردهای شاغل در ارکان های دولتی و نظامی قصد دارد در جامعه کُرد نفوذ نماید.

درگیری میان عناصر پ ک ک و پیشمرگ های دمکرات (حدکا)

پیشمرگ های دمکرات بمنظور راه اندازی ایستگاه گمرکی با  عناصر پ ک ک در منطقه مرزی پیرانشهر درگیر شده اند.

درگیری میان عناصر پ ک ک و پیشمرگ های دمکرات (حدکا)

انجمن بی تاوان آذربایجان غربی : روز یکشنبه مورخه ۹۵/۰۵/۱۱ میان عناصر پ ک ک و پیشمرگ های دمکرات شاخه مصطفی هجری درگیری مسلحانه رخ داد. این درگیری در منطقه مرزی  “به رده بزن “از توابع پیرانشهر در استان آذربایجان غربی رخ داده و ۲ تن از پیشمرگ های دمکرات  در این درگیری زخمی شده اند.

۶ نفر از پیشمرگ های دمکرات به قصد ایجاد پایگاه گمرکی در این منطقه با مقاومت عناصر پ ک ک مواجه شده و در گیری مسلحانه میان تروریست ها رخ داد.

“سیپان “فرمانده بلند پایه پژاک تسلیم شد

فرمانده بلند پایه گروهک تروریستی پزاک پس از جدایی از فرقه خود را تسلیم نیروهای  جمهوری اسلامی ایران کرد.

“سیپان “فرمانده بلند پایه پژاک تسلیم شد

انجمن بی تاوان آذربایجان غربی به نقل از منابع آگاه ، یک فرمانده بلند پایه گروهک تروریستی پژاک پس از سال ها عضویت در فرقه تروریستی  ،از این گروه جدا و خود را تسلیم نیروهای نظامی جمهوری اسلامی ایران کرد.

هفته قبل “کامران قوردویی میلان” از اهالی چالدران با کد سازمانی “سیپان” از فرمانده هان نظامی  بلند مرتبه پژاک در منطقه کله رش سلماس ،به محض محیا شدن  شرایط و موقعیت مناسب ، از مقر گروه متواری و خود را تسلیم نیروهای جمهوری اسلامی ایران کرد.

بنا به گفته های این منبع آگاه کامران قوردویی میلان اظهار داشت :”چند سال بود تصمیم به جدایی از پژاک را داشتم ولی عدم شرایط مناسب و سختگیری های موجود در فرقه مانع از جدایی من شده بود، و لی خوشبختانه  این بار موفق شدم با بهانه ای ارتباط با منابع خبری در ایران  ، از مقر گروه متواری و خود را به نزدیکتر پایگاه جمهوری اسلامی ایران برسانم .

اکنون این احتمال نیز وجود دارد ، تعداد بسیاری از عناصر پژاک از زندگی در کوه های قندیل به ستوه آمده و تصمیم به جدایی دارند ولی همان گونه که این فرمانده نظامی اذعان کرد ،گروه سختگیری بسیاری را در این مورد اتخاذ کرده و راه های فرار را تنگ کرده است.

پژاک؛ تجزیه طلبی بدون پشتوانه بومی

شهریورماه ۹۰ و پس از دوره‌ای ایجاد ناامنی در مناطق شمال غرب کشور توسط گروهک تروریستی پژاک، نیروی زمینی سپاه پاسداران در عملیاتی کوتاه‌مدت و مقتدرانه با وارد آوردن تلفات بسیار سنگین به این گروهک تروریستی آنان را از خاک کشور بیرون راند. شدت عمل و ضربات وارد شده به پیکره این گروهک به حدی بود که در کنار از دست دادن بیش از ۱۸۰ نیروی ورزیده و ۳۰۰ زخمی، بدون کسب حتی یک امتیاز، تسلیم شروط جمهوری اسلامی ایران شده و تا منطقه تعیین شده توسط ایران به درون خاک عراق عقب نشینی کردند.

بنا به آمار مراجع رسمی در جمهوری اسلامی ایران، این گروهک تروریستی از بدو تاسیس خود در سال ۱۳۸۲ عامل شهادت ۳۰۰ شهروند ایرانی و همچنین مجروح نمودن ۲۵۹ نفر دیگر می‌باشد. علاوه بر این در کارنامه این گروهک تروریستی ۲۴۸ مورد درگیری مسلحانه، ۷۱ مورد مین‌گذاری، ۵۳ مورد عملیات ترور، ۹ مورد بمب‌گذاری و ۸۰ مورد تهدید و ارعاب دیده می شود.

رهبر این گروه معروف به حاجی احمدی علی رغم اعتراف به عملیات تروریستی و اسناد فراوان در این باره، هم‌اکنون آزادانه در آلمان زندگی کرده و به فعالیت می‌پردازد. نیروهای این گروهک در منطقه‌ای وسیع بین مرزهای ایران، ترکیه و عراق که توسط حکومت اقلیم کردستان عراق در اختیار آنان قرار داده شده، مستقر می‌باشند و از طریق مسیرهای صعب‌العبور کوهستانی و عوارض پیچیده منطقه بین این کشورها به تردد می‌پردازند.

بنا به اسناد فراوان نظیر مشاهدات خبرنگاران شبکه‌های غربی و مستندهای تهیه شده از محل استقرار این گروه، آنان از پیشرفته‌ترین تجهیزات نظامی و مخابراتی برخوردارند که به نظر می‌رسد توسط سازمان‌های اطلاعاتی آمریکا و اسرائیل در اختیار آنان قرار داده شده است.

گروهک پژاک توسط دو دولت ایران و آمریکا به عنوان گروهکی تروریستی شناخته شده لیکن بنا به مدارک فراوان تحت حمایت دولت آمریکا قرار دارد.

بنا به شواهد، تاسیس پژاک در سال ۲۰۰۳ – همزمان با حمله آمریکا به عراق – با اطلاع آمریکایی‌ها و در چارچوب راهبرد میان مدت آنان جهت توسعه جنگ از عراق به سایر کشورهای منطقه در چارچوب طرح خاورمیانه بزرگ بوده است تا با ایجاد حرکات تجزیه طلبانه و ایجاد مناطق خود مختار، راه را برای کشاندن جنگ به سایر کشورها چه در بعد سیاسی و چه در بعد نظامی فراهم سازند. در این فاز وظیفه پژاک تجزیه قسمتی از خاک ایران در منطقه کردستان با تکیه بر ایجاد اختلافات قومی بوده است؛ راهبردی که در خوزستان، سیستان و بلوچستان و برخی نقاط دیگر کشور هم دنبال می‌شده است اما با عدم اقبال این گروهک در میان هموطنان کرد و شکست تحرکات آنان در کنار تغییر راهبرد منطقه‌ای آمریکا، از اواخر زمستان ۸۹ این گروه دست به ایجاد ناامنی در مناطق کردنشین زد.

در همین راستا این گروهک با استفاده از موقعیت جغرافیایی پیچیده منطقه کردستان و امکانات نظامی با نفوذ به نوار مرزی ایران اقدام به ایجاد ناامنی ترور و رعب و وحشت در میان مردم منطقه نمود. با بالا گرفتن کار این گروه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی برای مقابله وارد عمل شده و علی‌رغم پیچیدگی بالای منطقه از نظر جغرافیایی و همچنین سازماندهی چریکی گروه فوق، تا تیرماه ۱۳۹۰ضرباتی جدی بر آن‌ها وارد ساخت، به گونه‌ای که این گروهک با وساطت حکومت اقلیم کردستان عراق و به بهانه ماه مبارک رمضان تقاضای آتش‌بسی یک ماهه نمود که به واسطه تقاضای حکومت اقلیم کردستان عراق، ایران با این خواست موافقت می‌نماید. ۱۱ شهریورماه و در پایان این مهلت یک ماهه پژاک به گمان ضعف در نیروهای ایرانی مجددا حملات تروریستی خود را آغاز کرده و به گروهی از کارکنان راه‌سازی ایرانی که در نزدیکی نوار مرزی مشغول به کار بودند حمله نموده و تعدادی را به شهادت می‌رساند. طی دو روز بعد از این حمله پاسخ ایران به اندازه‌ای کوبنده بود که پژاک با تلفات بسیار بالا در ۱۴ شهریورماه مجددا درخواست آتش بس می‌دهد که این درخواست با عدم موافقت ایران روبه‌رو می‌شود. چهار روز بعد اعلام شد که در همان روز اول عملیات مجدد سپاه، یعنی ۱۲ شهریورماه جانشین فرمانده عملیاتی کل گروهک پژاک توسط نیروهای سپاه به هلاکت رسیده است. تلفات گروهک پژاک تا روزهای بعد به اندازه‌ای بالا بود که پیش از اتمام شهریورماه کل خاک ایران را ترک کرده و با تمامی شروط ایران نظیر نزدیک نشدن به یک کیلومتری مرزهای ایران، عدم جذب نیرو از اتباع ایران و … موافقت کردند. پس از این مقامات جمهوری اسلامی ایران نظیر وزیر اطلاعات و مقامات سپاه تاکید کردند که علی‌رغم نابودی بخش عمده‌ای از نیروهای پژاک، مقابله با این گروهک تروریستی را در ابعاد اطلاعاتی و امنیتی رها نخواهند کرد. در عین حال شکست سهمگین پژاک سبب خشم حامیان غربی آن شد به گونه‌ای که در روزهای آخر BBC، VOA و حتی سخنگوی وزارت خارجه آمریکا علنا مواضعی در حمایت از این گروهک تروریستی اتخاذ کردند.

سرانجام گروهک پژاک با رشادت نیروهای نظامی ایران با شکست کامل و بدون کمترین موفقیتی مرزهای ایران را ترک نمود، لیکن بیشترین سهم در این پیروزی از آن مردم کرد منطقه بود. مردمانی که بر خلاف محاسبه دشمنان، وفاداری کامل خود را به میهن و انقلابشان نشان دادند.

این ماجرا دلیلی آشکار بر این واقعیت است که تنوع قومیت‌ها در جمهوری اسلامی ایران نه تنها تهدیدی به شمار نمی‌رود بلکه یکی از مولفه‌های قدرت جمهوری اسلامی می‌باشد.

تاریخچه تشکیل پژاک

پژاک شاخه ایرانی پ.ک.ک است. پ.ک.ک (حزب کارگران کردستان ترکیه) در سال ۱۹۷۸ میلادی توسط عبدا… اوجالان پایه گذاری گردید. عبدا… اوجالان متولد سال ۱۹۴۷ روستای « لیجه » منطقه دیاربکر کشور ترکیه است. او از پدر خود به نفرت یاد کرده و برای اولین بار در مقابل خانواده خود طغیان میکند و همینطور برای اولین بار از روستای خود فرار میکند؛ همچنانکه اکثریت قریب به اتفاق اعضای کنونی این حزب و شاخه ایرانی آن یعنی پژاک را نیز جوانان گریزان و فراری از خانه و جامعه تشکیل میدهد.

عبدا… اوجالان در سال آخر دبیرستان گرایشات کمونیستی پیدا کرده و خود را یک کمونیست میداند طوریکه به فردی ضد دین تبدیل شده و از عقاید دینی با نفرت یاد کرده و آنها را عامل عقب ماندگی جامعه میداند.

به دنبال پیدا شدن افکار کمونیستی در عبدا… اوجالان و وصل شدن وی به سرویس های اطلاعاتی کشور اتحاد جماهیر شوروی سابق ، وی در ۲۷ نوامبر سال ۱۹۷۸ میلادی حزب پ.ک.ک را در روستای زادگاه خود ( لیجه ) تشکیل داد.

حزب پ.ک.ک ، خود را دارای ایدئولوژی مارکسیست لنینیست میداند و هدف خود را ایجاد کردستان مستقل یا همان « کردستان بزرگ » اعلام کرده است . تعداد اعضای حزب در هنگام تأسیس ۷ نفر بود .

این حزب تاکنون عملیات های متعددی را علیه دولت ترکیه انجام داده و در این میان افراد زیادی از نظامیان ارتش ترکیه و همینطور مردم بیگناه ترکیه و کشورهای هم جوار اعم از زن و کودک و پیر و جوان را به کام مرگ فرستاده است .

عبدالله اوجالان سرکرده این گروهک ، در سال ۱۳۸۲ و بدنبال معامله سران کشورهای ترکیه ، آمریکا و هماهنگی سرویس های اطلاعاتی این کشورها در کنیا دستگیر و به ترکیه آورده شد . بدنبال این رویداد ، فعالیت حزب با سردرگمی و فراز و نشیب هایی مواجه شد ؛ طوریکه این حزب برای برون رفت از این وضعیت ، استراتژی جدیدی را طرح ریزی و به مورد اجرا در آورد که کشاندن مبارزه به سایر کشورها و در عین حال رفع اتهام تروریست بودن برای حزب از سوی دیگر بود ؛ مضافا اینکه سعی داشت با به راه انداختن حرکت های اجتماعی حمایت مردمی از اوجالان در دیگر کشورها ، به دستگیری و زندانی کردن اوجالان از سوی دولت ترکیه اعتراض و زمینه آزادی و یا تخفیف مجازات و جلوگیری از اعدام وی را فراهم آورد.

بدنبال این حرکت ها و تهییج احساسات کردها ، سران حزب متوجه پتانسیل موجود در دیگر کشورها شده و بر این اساس ، در سال ۱۳۸۲ در راستای هدف فریبکارانه خود برای تشکیل کشور « کردستان بزرگ » متشکل از مناطق کردنشین در ۴ کشور ایران ، عراق ، ترکیه و سوریه ، و برای فعال کردن کردهای ساکن در این کشورها و کشاندن آنها به مبارزه با دولتهای مرکزی این کشورها و همینطور برای اینکه متهم به دخالت در سایر کشورها نگردد و اقدامات تروریستی پ.ک.ک در کشورهای یادشده را یک امر داخلی و توسط کردهای ساکن در این کشورها جلوه دهد ، احزاب مختلف و هم عرض پ.ک.ک را در این کشورها تشکیل داده و فعالیت آنها را در ۴ کشور یادشده توسعه داده است؛ بنحوی که :

– پژاک را در ایران

– چاره سری را در عراق

– جنبش ملی دموکراتیک را در ترکیه

– حزب اتحاد دموکراتیک را در سوریه

راه اندازی نموده و مجموعه اشرار تحت امر خود را تحت عنوانHPG ( ارتش رهایی بخش خلق ) سازماندهی نموده است . اشرار پژاک در این ارتش ، گریلا خوانده می شوند .

نام کردی گروهک ، « پارتی ژیانی ئازادی کوردستان » است که عبارت فارسی آن « حزب حیات آزاد کردستان » می باشد که به اختصار « پژاک » خوانده می شود